E.E.C. 1 in matige derby naar de volle winst (EEC1)

11-04-2011
Ees-Vooraf was iedereen het er wel over eens dat het jammer was dat een derby tussen Ees en Buinen op een donderdagavond gespeeld moest worden.
Ook nog eens op een tijdstip dat je weet dat het problemen kan gaan opleveren met de invallende duisternis.
Een andere minder positieve bijkomstigheid was de slechte conditie van het veld. Met name het te hoge gras was een ergernis voor de liefhebbers van goed voetbal.
Zoals gezegd was het een slechte wedstrijd. E.E.C. begon nog wel goed, maar zakte gedurende de avond steeds verder weg. Het eerste half uur drukte de thuisploeg de geplaagde ploeg (blessures) uit Buinen helemaal terug op eigen helft en was het spel bij tijd en wijle best aardig te noemen. Buinen lukte het niet om onder de druk vandaan te komen en het wachten was op een doelpunt. E.E.C. kreeg ook enkele kansen, vooral via tokkel die net een paar centimeter te kort kwam bij een voorzet vanaf links. De verwachte 1-0 kwam na ongeveer 20 minuten. Mark Vos mocht vrij aanleggen van zo'n 25 meter en joeg de bal uiterst precies in de linkerbovenhoek. Zelfs keeper Leeuw die tegen E.E.C. normaal lastig te kloppen is was deze keer absoluut kansloos.
Na deze fraaie treffer lukte het E.E.C. minder goed om dominant te blijven spelen. Buinen hanteerde meer de lange bal om onder de druk uit te komen en speelde zich zo iets meer in de wedstrijd. Kansen waren er echter amper voor de geel zwarten. Harm Jan Beerman was het gevaarlijkst met een schot die twee meter naast ging. E.E.C. bleef de 1e helft de bovenliggende ploeg, maar wist niet meer te scoren.
Na de rust leek het wel of er twee andere ploegen uit de kleedkamer kwamen. Het fysiek sterkere Buinen speelde nu vooral op de helft van de thuisploeg en E.E.C. was enkel en alleen bezig met verdedigen. Toch wist Buinen zich geen kansen te creeeren, ook al kwamen ze meer in de buurt van keeper Olf Riemeijer. Vooral de veelvuldig en graag gegeven vrije trappen, die de 16 meter in werden gepompt oogden gevaarlijk, maar al deze ballen konden vrij eenvoudig worden verwerkt zonder dat Olf hoefde op te treden. 
E.E.C. speelde nu op de counter en wist nog een paar keer uit te breken. Maar ook de thuisploeg wist weinig klaar te spelen voor het doel van de gasten. Keeper Leeuw was steeds net iets eerder bij de bal dan Mark Wanders en tokkel.
Al met al werd het een heel vervelend kijkspel, maar de spanning vergoedde dan wel weer veel.
De opluchting was ook erg groot toen scheidsrechter van Dam af floot en E.E.C. voor de 2e keer op rij de drie punten had verdiend.
Gezien het wedstrijdbeeld was een puntendeling op z'n plaats, maar aan de andere kant waren de kansen voor E.E.C.
Man van de wedstrijd was Jeroen Beijering, die samen met de andere mandekkers tot het eind toe geconcentreerd bleef voetballen en niks weg gaf.