EEC-3 – SVZ-3, een wedstrijd die het weer goed maa (EEC3)

26-04-2012

Terugdenkend aan de uitwedstrijd in Zeijen kwam er maar één gedachte naar voren. We hebben wat goed te maken!

Degenen die de uitslagen van EEC-3 volgen weten wel waarom. Een 5-1 nederlaag in Zeijen. Gevoelig? Tja, enigszins wel. Een ongeslagen status was natuurlijk ook mooi geweest. Maar…’t mag niet zo zijn(hoewel we weten dat we daar een andere tegenstander hadden dan nu thuis). Zo gaat het soms. Wij waren na de winterstop ook nog niet helemaal wakker, laten we maar zeggen.

 

Op deze zondag(22 april 2012) zagen we wel weer meerdere bekende Zeijense gezichten, maar er ontbraken ook een aantal.

Kwart over negen in de kleedkamer. Raimon vantevoren nog even een paar foto’s gemaakt(zie facebook) van een netjes ingerichte kleedkamer. Geweldig!

Maar, dan het serieuze. Onze tegenstander. We MOETEN wat goed maken. Zo te merken is dat ook ieders insteek. Mooi is dat, dat iedere speler daar vantevoren al mee bezig is. Qua aantal beschikbare spelers hebben we het niet ruim. 13 man waarvan 2 onzeker zijn. Afgelopen week waren ze nog niet al te fit(Arjan en Steven). Maar aanzien hoe het gaat in de warming-up. Gelukkigerwijs ziet dat er goed uit.

 

Het fluitsignaal(van de rustig fluitende Rikus Smeenge). Het is de eerste 15 min. nog een redelijk gelijkopgaande strijd. SVZ heeft centraal op het middenveld een 2-tal spelers lopen die aan de ketting moeten worden gelegd. Erwin en Henk B. weten hier wel raad mee. Henk B. door zijn acceleraties(zijn tegenstander wordt er moe van) en Erwin door zijn pitbullwijze(altijd weer zit hij ertussen). Ook hun laatste man is iemand om in de gaten te houden. Regelmatig komt hij mee op. Arjan en Tokkel schuwen niet het meeverdedigen waardoor dit goed afgestopt kan worden. Maar, vooral de snelheid en strijd die EEC-3 erin legt zorgt voor onze eigen ruimte. De druk ligt na een kwartier zeker op de verdediging van SVZ. Helaas moet toch Steven(Opa) het veld verlaten na een (lichtere) spierblessure. Zijn snelle tegenstander wordt nu opgevangen door Jan-Paul(die dat met verve doet en er regelmatig overheen gaat; ja ja, wat is die JP nog altijd snel). Richting een half uur wordt dan de 1-0 door Arjan ingetikt. Meerdere kansen(meerdere klein van aard), worden helaas nog niet verzilverd. Tokkel heeft de pech na een mooie actie de bal op de paal te zien belanden.

 

De rust. 1-0 is natuurlijk een krappe stand waar de tegenstander nog wel moed uit put. Wij zijn ervan overtuigd dat gezien ons overwicht en de oplopende kansen de 2-0 nabij moet zijn(maar je moet het wel even doen). De eerste 10 tot 15  minuten zijn ook slecht van onze kant(tja, het Eser kwartiertje blijft bestaan). Dan hebben we toch weer het overwicht te pakken waarmee ook de 2-0 wordt binnen geschoten(Stefan, Tokkel of Henk: sorry, ik heb de statistieken niet zo bij de hand). Natuurlijk geeft de 2-0 lucht. Het verzet is grotendeels gebroken bij de goed voetballende Zeijenaren. In korte tijd worden ook de 3, 4 en 5-0 gemaakt. SVZ maakt tenslotte in de 87e minuut nog de enige tegentreffer.

 

Komende zondag uit naar GKC. Ook weer zaak om geconcentreerd te spelen.