E.E.C. 1 wint met overtuigende cijfers van J.V.V. (EEC1)

04-04-2011
Jipsingboertange-Hoe lekker het zoet der overwinning kan smaken bleek gisteren eens te meer in Jipsingboertange. E.E.C. wachtte al enkele maanden op dit moment, maar het wilde maar niet lukken en als het dan toch zover komt is er vooral de opluchting en het besef dat hard blijven werken uiteindelijk blijft lonen.
Natuurlijk speelde de kwaliteit van de tegenstander ook een rol, want J.V.V. doet het nog iets slechter dan E.E.C. deze competitie met slechts twee behaalde punten.
Toch kan E.E.C. terug kijken op een goede wedstrijd waarin bijna geen enkele kans werd weggegeven terwijl er legio werden gecreeerd.
Bovendien wisten de blauwhemden maar al te goed hoe moeizaam de wedstrijd in Ees verliep, ook al werd er met 4-1 gewonnen.
E.E.C. trad aan zonder de langdurig geblesseerden Eppo, Rob van Kessel en topscorer Durk Vos. Verder ontbraken Ronald Ottens en de geschorste Mark Vos.
Terug van weggeweest was Dennis ter Steege, die na een knieblessure voor het eerst weer plaats nam op de bank. 
Dat E.E.C. gebrand was op een goed resultaat bleek al snel in de wedstrijd. Raymond Wubs (Tokkel) kwam goed voor z'n man en tikte binnen een minuut de 1-0 in. Voor de gasten een droomstart aangezien het wankele vertrouwen bij de tegenstander een flinke en achteraf niet te repareren deuk opliep. E.E.C. zette vervolgens snel druk op de J.V.V. defensie en wist zich in de loop van de 1e helft meerdere grote kansen te creeeren. De thuisploeg wist met enig fortuin in de wedstrijd te blijven doordat de meeste kansen net naast gingen. J.V.V. probeerde ook zelf iets terug te doen, maar doordat E.E.C. op het hele veld kort erop zat kwamen ze niet echt aan combineren toe. In het laatste kwartier kwam J.V.V. wat meer opzetten, doordat vaker de lange bal werd gehanteerd richting de balvaste spits. Maar ook in die periode werd keeper Olf Riemeijer niet echt op de proef gesteld.
In de 44e minuut velde Tokkel eigenlijk definitief het oordeel over de gastheren. Na een pass van Remco Huizing kon E.E.C. met een 2-0 stand de rust in.
Na de rust kwam Erik Wanders in de ploeg voor Luuk Hofman.
De 2e helft was min of meer een kopie van de 1e helft. E.E.C. was de fellere en bovenliggende ploeg, die zich weer veel kansen wist te creeeren. Het verschil was alleen dat er nu meer werden benut. Na 5 minuten spelen was het Stefan Sanders die met een geplaatst schot de keeper kansloos liet. Stefan speelde sowieso aanvallend een opvallende pot en dat liet hij even later weer zien door de 4-0 aan te tekenen.
Na deze goal deed J.V.V. nog even wat terug. Een foute terugspeelbal kwam zomaar in de voeten van de J.V.V. spits, die alleen voor Olf kwam te staan. Olf redde bijna nog, maar de 4-1 was een feit. Even later kreeg J.V.V. zelfs nog een kans op 4-2, maar de kopbal verdween net naast de kruising. Het zou ook teveel zijn geweest, want dit was feitelijk gezien ook de eerste echte kans van de wedstrijd.
E.E.C. stelde daarna orde op zaken via Mark Wanders die de 5-1 maakte en via een Wim Kieftje (voor de oudere generatie onder ons) net de 6-1 miste.
Uiteindelijk was het leider en super sub Ko Huizing die alsnog de 6-1 maakte door de keeper handig te omspelen, waarna de goed leidende scheidsrechter het welletjes vond.
Gezien de gedrevenheid die van een ieder afstraalde was het vooral een teamprestatie, maar er was toch ook weer een man van de wedstrijd.
De keuze was lastig, aangezien doelpunten en assists natuurlijk erg zwaar wegen (Stefan Sanders en Tokkel), maar ook de gehele verdediging speelde bijna foutloos. De titel gaat naar Remco Huizing die zich het middenveld toe eigende deze dag.
Rest ons het trouwe legioen te bedanken voor de support en hopelijk kan deze lijn verder worden doorgetrokken de resterende 6 wedstrijden.
A.s. donderdag ontvangt E.E.C. goede buur Buinen en zondag volgt de volgende derby tegen Buinerveen.